پرنده بر شانه هاي انسان نشست

انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت :اما من درخت نيستم

تو نمي تواني روي شانه من آشيانه بسازي

پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدمها را خوب مي دانم اما گاهي پرنده ها و آدمها

را اشتباه مي گيرم انسان خنديد و به نظرش اين خنده دارترين اشتباه ممکن بود

پرنده گفت : راستي چرا پر زدن را کنار گذاشتي ؟

انسان منظور پرنده را نفهميد اما باز هم خنديد

پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است .

انسان ديگر نخنديد انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد

چيزي که نمي دانست چيست . شايد يک آبي دور يک اوج دوست داشتني

پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را نيز مي شناسم که پر زدن از يادشان رفته است

درست است که پرواز براي يک پرنده ضرورت است

اما اگر تمرين نکند فراموش مي شود پرنده اين را گفت و پر زد

انسان رد پرنده را دنبال کرد تا اينکه چشمش به يک آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام

اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد

آنوقت خدا بر شانه هاي کوچک انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد ؟

تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود.

اما تو آسمان را نديدي . راستي عزيزم بالهايت را کجا جا گذاشتي ؟

انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس کرد .

آنوقت رو به خدا کرد و گريست

كاش مـي شــــــــــــــــد در كنـارت 
                                           عاشـق و ديوانــــــــــــــــــــه بـودن 

                                                                        بـا دل مســـــــــــــــــت و خرابـت

                                                                                                  همدل وهــــــــم خانـه بـودن

كاش مـي شــــــــــــــــد در خيالـم

                                       خـواب ورويـــــــــــــــــاي توديـدن

                                                                       در دل شـب مســــــــــــــــت بــودن

                                                                                                  

  چشـم زيبــــــــاي تـو ديـدن  

                                      كاش مـي شـد از نگاهـت

                                                                  پل بـه دنيـاي دلـت زد
                                                                              مست چشمـــــــــان تـو بـود و
                                                                                                  

   بوسـه نـا غافلــــــــــت زد!

 

****ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ****

روزگار اما وفا با ما نداشت!

                                                             طاقت خوشبختی ما را نداشت !

***ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ***

کوچولو که بودم ،فقط بلد بودم تا ۱۰ بشمرم، یعنی نهایت

هر چیزی ۱۰ تا بود...

از بابا بستنی می خواستم۱۰ تا

مامانو ۱۰ تا دوست داشتم.

خلاصه ته دنیا همین ۱۰ تا بود واین ۱۰ تا خیلی قشنگ بود

ولی حالا...

نمی دونم ته دنیا چقدره! نهایت دوست داشتن چندتاست؟

اما می خوام بگم دوستت دارم ،می دونی چقدر؟

به اندازه ی همون ۱۰تای بچگی که از یک دنیا خیلی بیشتره

خدایا دیگه تحمل ندارم اصلا چرا من نمی میرم؟؟؟؟؟چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟از همه خستم..........

تنهايي خيلي سخته وقتي چشام به راهه                              وقتيكه شب سياهه،وقتي بدون ماهه

تنهايي خيلي تلخه وقتي كه بي تو هستم                              تنها مي مونه دستم با اين دل شكستم

تنهايي خيلي درده اگه نياي تو خوابم                                 وقتي تو اضطرابم،تو هم ندي جوابم

تنهايي خيلي سرده وقتي پيشم نباشي                                 آتيشم نباشي بيدار مي شم نباشي

دوست دارم

 به تموم دنيا قسم، دوست دارم....

ساله.........

بي تو ميشه زنده بود،زندگي نمي شه كرد

نمي دونم دقيقا كجايي ولي مي دونم همين روزا مياي دلم واست پر مي زنه….يه مدت حس مي كردم كه آدم حسودي شدم،داشت از خودم بدم ميومد تا اينكه تو مجله موفقيت خوندم كه:حسادت زيباست تنها در صورتي كه پاي عشق در وسط باشد….اونوقت بود كه فهميدم اين حس حسادتم يكي از همون بلاهاي عشقه كه به سر آدم ميادو بايد با جون ودل پذيراش باشيم…..

آه می بینم، می بینم:

تو به اندازه تنهایی من خوشبختی

من به اندازه زیبایی تو غمگینم

چه امید عبثی

من چه دارم که تو را درخور؟ هیچ

من چه دارم که سزاوار تو ؟ هیچ

تو همه هستی من، همه زندگی من هستی

تو چه داری؟ همه چیز!

من چه دارم؟ هیچ!

چه سخت است

            هنگام وداع

                   آنگاه که در می یابی

                                        چشمانی که

                                                  در حال عبور است

                                                                پاره ای از وجود تو را نیز

  كِي؟

  كجا؟

  چطور؟

  مهم اين است،

  يه روزي

  يه جايي

  يه جوري

  تو را ببينم.

  آنگاه.................................................................