همه ی امیدم به اینده تو هستی

می دونید فرق آموزگار با روزگار چیه؟

آموزگار اول درس می ده بعد امتحان میگیره

ولی روزگار اول امتحان میگیره بعد درس میده

اره تو این دنیا دیگه هیچ کس به حقیقت باور ندارند برعکس

 به دروغ باور دارند

روزی دروغ به حقیقت گفت: میل داری با هم به دریا برویم

 و شنا کنیم، حقیقت ساده لوح پذیرفت و گول خورد.

آن دو با هم به کنار ساحل رفتند، وقتی به ساحل رسیدند

 حقیقت لباسهایش را در آورد.

دروغ حیله گر لباسهای او را پوشید و رفت.

از آن روز همیشه حقیقت عریان و زشت است، اما دروغ

در لباس حقیقت با ظاهری آراسته نمایان می شود.

 چرا؟

چرا باید اینطوری باشد؟

من دلم خیلی گرفته

خسته شدم از این دنیا، از همه چیز

دیگه طاقت ندارم خیلی خستم

دلم شکسته ، دیگه دلی برام نمونده که با اون زندگی کنم

کسی را ندارم که همیشه کنارم باشه و منو آرام کنه

ولی عزیزم هست ولی افسوس ....

از این دنیا رهایی می خواهم از این جسم رهایی می خواهم

ولی به خاطره عزیزانم نمی تونم و باید تحمل کنم

کمک می خواهم ، یاری می خواهم

همیشه کارم روحیه دادن به دیگران بود امید دادن همیشه

کارم کمک به دیگران بود

اون وقت همه کنارم بودن ولی الان تنهام

وقتی نیاز داشتن کنارم بودن حالا که نیازی به من ندارن

دیگه منو نمی شناسن

خیلی سخته خیلی

می پرسید عشق چند بخشه منم به راحتی می گفتم یک

 بخشهولی بعد از اینکه عاشق شدم بعد متوجه شدم تو

مدرسه اشتباه میگفتم عشق یک بخش نیست عشق سه

 بخشهآتش تو را دیدن/تو شادی با تو بودن/اندوه بی

تو موندن

دریا را که آرامش خفته می بوسم و بر پیشانی گل سرخ سجده

می کنم تا شاید در لبخند آسمانی تو بشکفم.

ای عزیزتر از وجودم زلال ترین پیامهای عاشقانه را به حریری

 بافته شده از عطفت تقدیمت می کنم

امیدوارم همیشه شاد و خوشحال باشین

دوستت دارم به چشمانی که رنگش رنگ شبهاست به ان نازی که در چشم تو پيداست به لبخندی که چون لبخند گلهاست به رخسارت که چون مهتاب زيباست به گلهای بهار و عشق و هستی به قرآنی که او را می پرستی قسم ای نازنين تا زنده هستم تو را من دوست دارم....میپرست

آن شب که ترا بود بسر
همه انديشه و سوداي سفر
آمدم تا که ببينم بازت
آمدم تا ز نگاه گرمت
بهر شبهاي سياه دوري توشه اي برگيرم
آمدم بس دلتنگ در دلم غوغائي بر لب اما لبخند
تو سخن گفتي با من
اما نه ز عشق
نه ز راز گنجي که نهان در دل ماست
من سخن گفتم با تو
اما نه ز درد
نه ز اندوه غم دوري تو
که چو يک شعر بلند در دل من باقي خواهد ماند
راستي را چه نيازي به سفر
با چنين فاصله هائي که چو کوه سرد و سخت بين ما بنشسته
و خيالي که فقط چاره ساز دل ماست
چه تفاوت دارد سفري يا حذري
که جدائي ها را عاقبت بايد از نقطه اي آغاز کنيم
نازنينم سفرت باد بخير

یادته تو رویا بودیم

خدایا من خسته ام میشنوی؟

i love you

اگر می توانستم  مجازاتت کنم

از تو میخواستم,به اندازه ی که تو را دوست دارم

مرا دوست داشته باشی

هیچگاه هیچ حریقی هیچ نیستانی

 را چنان نسوخت که چشمان تو

 هستی مرا سوزاند!!! 

تقدیم به تو که چشمانت همه هستی من است

سوگند می خورم تا ابد در کنارت باشم

از شمع سه چيز آموختم:- ايستاده بسوزم.- بي صدا بسوزم.- به پاي ياربسوزم

در انتظارت خواهم ماند

عاشقت  خواهم ماند

در اين بلنداي شعر و سرور در اين لحظه عشق و شعف و از وراي شور و عطش بدرود

به شما كه با دلي از جنس غروب و سكوت صدا و فرياد بي صدا اميدي هستيد

براي بقاي ما ، بقايي كه بسته است به لطف شما.

صفاي شما و وفاي شما

بدترین شکل تنهایی آن است که در کنار او باشی  و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید .

دختری از پسری پرسید :   آیا من نیز چون ماه زیبایم ؟

پسر گفت : نه ، نیستی

دختر با نگاهی مضطرب پرسید : آیا حاضری تکه ای از قلبت را تا ابد به من بدهی ؟

پسر خندید و گفت : نه ، نمیدهم

دختر با گریه پرسید : آیا در هنگام جدایی گریه خواهی کرد ؟

پسر دوباره گفت : نه ، نمیکنم

دختر با دلی شکسته از جا بلند شد در حالی که قطره های الماس اشک چشمانش را نوازش

میکرد ،  پسر اما دست دختر را گرفت ، در چشمانش خیره شد و گفت :

تو به انداره ی ماه زیبا نیستی بلکه بسیار زیباتر از آن هستی

من تمام قلبم را تا ابد به تو خواهم داد نه تکه ای کوچک از آن را

و اگر از من جدا شوی من گریه نخواهم کرد بلکه خواهم مرد

بي تو طوفان زدة دشت جنونم